MIJN LIEF

Maandag 18 februari 2019
MIJN LIEF
 
I hold your hand and squeeze it softly, 'cause I realize I love you more now than I ever did before. For the bitter and the sweet and through these weary times……..

Dit is een stukje tekst uit van de nieuwe song van Krezip. Deze tekst zegt alles over mijn gevoelens voor mijn lief, als het voorbij komt op de radio of mijn Spotify blèr ik het uit volle borst mee. Er stroomt dan een geluksgevoel door me heen en denk ik aan mijn liefde voor Leon. Leon mijn lief, al bijna 40 jaar waarvan 36 jaar getrouwd.

Nu kan ik er een heel romantisch gekleurd verhaal van maken: kijk eens wat we hebben bereikt, kijk eens naar onze kinderen en kijk eens waar we wonen ect.etc. De waarheid? We hebben samen soms voor onmogelijke tijden gestaan en oh ja het gras was soms ergens anders ook echt wel groener. Ondanks dat bleven en blijven we elkaar trouw, ons leven is meer dan de moeite waard om voor te vechten.

Toen ik ziek werd kwam alles zwaar onder druk te staan, maar daar was hij…….. mijn lief. Hij heeft me er werkelijk doorheen gesleurd, hij heeft voor mij gevochten en zichzelf op de vierde plaats gezet. Het was zwaar, heel zwaar, maar we deden het samen en doen het nog steeds……samen. Hij was er altijd, had veel zorgen dat zag en voelde je en dat deed mij enorm pijn. Ik wilde niet dat mijn naaste pijn en verdriet hadden om mij, ik wilde dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. Hij was ook trots en ook dat zag je, trots op hoe ik alles onderging en hoe ik vocht voor een zo ‘normaal’ mogelijk leven. Het was zwaar, je bent erg kwetsbaar en we zouden de eerste niet zijn die elkaar door een traumatische ervaring zouden verliezen, geloof me ik kom het regelmatig tegen.

Na mijn behandelingen en zakelijke perikelen kwam er stilte na de storm. Het leven is veranderd, je bent niet meer wie je was en het zwaard van Damocles hangt boven je hoofd. Zie dat maar eens in goede banen te leiden, dat valt niet mee. Je bent erg gevoelig voor invloeden van buitenaf, invloeden die je flink aan het wankelen kunnen brengen, invoelden die zorgen dat je aan jezelf en nog erger aan elkaar gaat twijfelen. Dat was nog wel het moeilijkste van alles, jezelf terugvinden in alle tumult. Het heeft hier af en toe flink gedonderd en gebliksemd en de twijfel lag soms ook echt wel op de loer.

Geef je dan op? Oh dat kan en is zeker een optie maar realiseer je goed wat je dan weggooit en stel jezelf de vraag of dat echt wel beter voor je is. Wij weten nu als geen ander dat je echt dicht bij jezelf moet blijven, volg je gevoel en laat al die invloeden van buiten op grote afstand. Is er een periode dat je elkaar verliest, trap dan heel hard op de rem. Vecht en ga aan het werk dat je elkaar weer vindt, Ook al heeft de situatie jezelf en je leven verandert, zoek daar een weg in.

Waarom deze blog: Het is een onderwerp waar moeilijk over gesproken wordt, maar waarin velen zich zullen herkennen. Relaties staan zwaar onder druk bij traumatische ervaringen, dat is heel normaal en laat je niet wijs maken dat dit niet zo is. Maak er niet meer van dan wat het is, accepteer dat het er is en vecht. Laat je vooral niet meeslepen in toneelspelletjes die andere opvoeren en alle ‘oh wij zijn zo gelukkig’ verhalen. Zie dat het de buitenkant is en dat het daarbinnen ook echt wel eens rammelt.

Als je Marion zegt dan zeg je ook Leon en deze tekst van Krezip staat als een huis voor mijn gevoelens:

I'd be lost without you
You’re someone to fight for
Someone to die for
Oh, look at us now
I'd be lost without you
You're someone to care for
Someone to be there for
Oh, look at us now

 
Leon mijn lief, mijn alles, mijn rots in de branding. De angst slaat vaak toe als ik denk dat ik hem zou verliezen. Deze angst is 1000x groter als de angst voor mezelf, ondanks dat monster wat in mijn lichaam is gekropen. We worden ouder en ja er is maar één zekerheid in het leven: We gaan allemaal, vroeg of laat, het aardse verlaten. Ben je daar eens vaker van bewust, dat maakt al het gedonder en gebliksem een stuk relatiever. Bedenk dat er velen nog in jouw schoenen zouden willen staan en nog graag een ‘samen’ hadden, dat geeft een heel ander lading en perspectief.