MARION

Dinsdag 21 mei 2019

Vanmorgen zat ik in bad, dat is voor mij de plek waar ik in alle rust van alles overdenk. Een lekker warm bad, een boek erbij maar ook altijd mijn telefoon omdat hier toch ideeën oppoppen die ik wil opzoeken en opslaan.

Vanmorgen dacht ik terug naar de afgelopen jaren en waar ik nu sta. Er is heel veel gebeurt, dat hoef ik niemand uit te leggen maar dat is terugdenken en vanaf nu ga ik vooruitdenken maar neem wel al mijn ervaringen mee op pad. Ik ben de laatste jaren van links naar rechts geschud, veel daarvan omdat het me overkwam, maar er zijn ook situaties waarin ik me heb laten meeslepen. In al mijn goede bedoelingen en enthousiasme ben ik soms te snel ingestapt, dacht dat doen we wel even maar daarin heb ik mezelf verloren. Dat is jammer, het heeft veel verdriet gebracht maar ik heb er ook heel veel van geleerd.

Wat mijn bedrijf betreft, ook daar ben ik van links naar rechts gegaan. Soms dacht ik: Stop Marion wat doe je? Maar ik wist heel diep van binnen wat ik wilde gaan doen en ben ermee aan de slag gegaan. Ik heb het met een omweg gevonden, ben de opleiding stervensbegeleiding gaan volgen heb daar ontzettend veel geleerd en ben daar ook enorm geïnspireerd. Ik ben diverse workshops gaan volgen, heb lezingen bijgewoond wat me zeer zeker meer inzicht gaf. Mijn website is constant in ontwikkeling gebleven gaandeweg de tijd, zo ook alle hulpmiddelen die maar enigszins bij zouden dragen in het overbrengen wie ik ben en wat ik wil zijn. Het heeft me gebracht naar wie ik wilde zijn met mijn bedrijf.

De grootste kluif was het zelfvertrouwen en het naar buiten treden. Hoe breng ik het over dat ik sta voor ‘goed afscheid nemen’? Het gaat niet om mij het gaat om het afscheid nemen, het gaat om wie de overledene was. Wat zijn de wensen, wat kan ik doen om te komen tot een afscheid rekening houdend met wie de overledene was en waarmee de naasten verder kunnen. Terugkijken op een ‘goed en mooi’ afscheid zonder te denken ‘had ik maar’. Ik ben daarin niet belangrijk, ik ben degene die luistert naar de verhalen, de wensen hoort en dit vertaalt in een afscheid passend bij de overledene en zijn of haar naasten. Ik weet als geen ander dat gehoord worden het allerbelangrijkste is in deze, word je niet gehoord hoe krijg je dan een persoonlijk afscheid? Ja ik heb mezelf vaak achteraan geplaatst en andere op een voetstuk, ik heb vaak gedacht wie ben ik nu? Ik ben ingestapt in sommige trajecten waarbij ik niet dicht bij mezelf ben gebleven, maar toch heb ik vastgehouden aan mijn uiteindelijke concept. Met zorg, echt met heel veel zorg, ben ik stapje voor stapje daar gekomen waar ik nu ben en daar ben ik best trots op.

Het werpt nu zijn vruchten af, de laatste weken ben ik in contact gekomen met mensen die ‘Marion Reefs’ zien en met me willen samenwerken. Ze zien dat ik met veel zorg nabestaande zal begeleiden in een passend en persoonlijk afscheid. Ik ben vaak onzeker geweest, heb vaak getwijfeld. Maar nu heb ik het geloof dat het rustig opbouwen, het werken aan mijn concept en verdiepen in het afscheid nemen, het luisteren naar vakgenoten, de opleiding en de workshops, het veel echt heel veel lezen, maar bovenal luisteren naar ervaringskundige, me hebben geholpen. Ik heb vooral geluisterd naar ervaringsdeskundige in afscheid nemen, maar ook naar mensen die nog afscheid moeten nemen. Ik heb hun verdriet en hun pijn gezien, maar ook gehoord dat de herinneringen oh zo belangrijk zijn. Van hen heb ik echt geleerd wat belangrijk is en dat is luisteren. Ik ben ze enorm dankbaar dat ze me in vertrouwen hebben genomen, me hebben verteld over hun ervaringen daar kan geen opleiding tegenop. Het leren van ervaringsdeskundige en van mijn eigen ervaringen met ziekte en afscheid hebben me nu daar waar ik wil staan en wie ik wil zijn, ik ben er klaar voor.

Ik ben Marion Reefs
Afscheidsbegeleider

www.marionreefs.nl
contact@marionreefs.nl
06 251 64 251

‘Ieder mens is Uniek en daar hoort een passend afscheid bij’