Vanmorgen kwam ik een spreuk tegen op facebook, een van het soort die me meteen aansprak
Loslaten is achteromkijken zonder spijt, vooruitkijken zonder verwachtingen en het leven ervaren in het hier en nu.
Ja ja een mooie spreuk en ook een van wat het beste is om naar te leven, alleen werkt het niet altijd zo. Leon en ik hadden deze week een mooi gesprek met enkele dames over het leven en wat we iemand kunnen belasten met onze verwachtingen die we ze opleggen. We hebben beide het nodige meegemaakt en dat begon al vroeg in ons leven, ik was 9 toen mijn vader stierf en Leon 10 toen zijn moeder stierf. We zijn al vroeg geconfronteerd met de dood van een van onze ouders. Met dat feit daar moet je als kind mee op pad, ons leven ging door we werden puber, gingen uit. We gingen werken en op ons 21ste trouwden we en werden ook nog eens trotse ouders van onze twee zonen Tim en Luc. Het leven zonder een van de ouders vormt je, het maakt je leven anders, je kunt zeggen niet zo vanzelfsprekend maar hoe dan ook het gaat door. Waar ik later mee worstelde was de afhankelijkheid van mijn moeder, ze bleef achter met een behoorlijk bedrijf en met veel verdriet. Dat maakte het dat ik niet onbezorgd door het leven kon, puberen was anders, ik wilde mijn moeder sparen haar geen verdriet doen of dat ze zorgen moest hebben om mij. Mijn broer stierf toen zijn kinderen nog jong waren, ik heb ze zien opgroeien tot drie mooie volwassen mensen. Natuurlijk miste ze hun vader van tijd tot tijd en ja we hebben het er wel eens over, maar ze mochten zijn wie ze zijn. Ze zijn mijn broer echt niet vergeten, maar denken aan hem als ze er zelf behoefte aan hebben. Soms spreken ze het uit maar ik laat het komen wanneer zij er behoefte aan hebben en niet wanneer mijn behoefte er is. Zo ook hun moeder, ze gaf en geeft ze ruimte maar hield behoedzaam de vinger aan de pols. Toen er ruimte bij haarzelf kwam, kwam er ook weer een nieuwe liefde in haar leven ze was een jong weduwe. Natuurlijk ik moest wel even slikken, maar wat een fantastische man heeft ze weer gevonden, niet mijn broer maar wel een waarbij mijn broers kinderen en ik me prettig voelen en mogen zijn wie we zijn met de herinneringen aan mijn broer.
Toen ik zelf geconfronteerd werd met mijn eigen levenseinde, had ik ook meteen het vertrouwen. Ik weet heus wel dat ik gemist ga worden, maar het leven gaat wel voor ze door en ook die van Leon. Leon heeft een mooi sociaal netwerk, zijn leven bestaat niet alleen uit mij en onze kinderen. Dus dat het na mijn dood wel goed zit daar heb ik alle vertrouwen in. Omdat wij al samen veel afscheid hebben moeten nemen van naasten hebben we het hier ook met enige regelmaat samen over, ook met de kinderen. Ze weten dat ik geen verwachtingen heb over hoe ze verder moeten en ze weten ook dat ik niet verwacht dat ze bij de pakken neer gaan zitten. Nee, mij doen ze een groot plezier als ze hun leven gaan bouwen met hun eigen sociale netwerk, wie weet krijgen ze wel kinderen of niet het is aan hen hoe ze verder gaan. Als er ruimte is dan denken ze terug aan de tijd dat ik er nog was, maar het beheerst niet hun leven. Ik hoop dat ze gelukkig zijn met hun partners en dat Leon ook weer een nieuwe levensgezellin vindt die hem gelukkig gaat maken Zo ook mijn afscheid, ze weten dat ik iemand ben zonder poespas. Ik heb dingen op papier gezet met dat wat ik graag zou willen, het is een vraag aan hen geen moet want zij moeten verder met een goed gevoel over het afscheid. Ik hoop dat ik ze ergens daarboven op een wolk mag volgen, maar ja het is meer hoop dan dat ik dit geloof.
Het is een harde leerschool voor mij geweest het leven heeft mij niet gespaard en gemaakt tot wie ik nu ben. Ik probeer niet om te kijken met spijt en niet vooruit te kijken met verwachtingen. Ik heb wel dromen, maar probeer nu te leven want wat de toekomst brengt dat weten we niet.
Het lied van Huub van de Lubbe en de dijk ‘later is nu’ heeft hij geschreven toen zijn vrouw borstkanker kreeg dat is een lied wat hierbij past en in een link toegevoegd is.
Later is nu
Waar wil je op wachten?
Tot je wat zeker weet?
Alsof dat bestaat en
Zekerheid geeft
Is niet elke seconde
Een mogelijk uur U?
Waarom nog wachten?
Waarom niet nu?
Wat houdt je tegen?
Wat maakt je bang?
Dat wikken en wegen
Je blijft aan de gang
Je aarzelt nog even en
Wat heb je dan?
Dan is alles weer anders
En het komt er niet van
Later bestaat niet
Je weet hoe dat gaat
Later, dat gaat niet
Later is te laat
Dus doe hoe je zelf wilt
En neem je besluit
Denk je het te weten
Kom ervoor uit
Laat ze niet raden
Naar wat je bedoelt
Laat ze het weten
Hoe jij het voelt
Later bestaat niet
Je weet hoe dat gaat
Later, dat gaat niet
Later is te laat
Is niet elke seconde
Een mogelijk uur U?
Later bestaat niet
Later is nu
Geschreven door: Huub van der Lubbe
Muziek: Nico Arzbach
